Aantal keren bekeken: 0 Auteur: Site-editor Publicatietijd: 12-11-2025 Herkomst: Locatie
Rubbermaterialen en -producten moeten voldoen aan strenge kwaliteitsnormen, waaronder treksterkte, elastische modulus, rek en verouderingsbestendigheid. Deze parameters zijn van cruciaal belang voor rubberproducten die worden gebruikt in toepassingen met hoge precisie.
In de begindagen van de rubberontwikkeling in China werd het Rubber Products Committee opgericht. Het fungeert als een essentieel orgaan dat verantwoordelijk is voor onderzoek en ontwikkeling op het gebied van rubber, academische studies en kwaliteitstoezicht.
Deze test identificeert rubbersoorten door het meten van gewichts- en hardheidsveranderingen na onderdompeling in een oplosmiddel.
Er worden monsters genomen van het eindproduct en gedurende een bepaalde tijdsduur ondergedompeld in een geselecteerd medium (of combinatie van media) bij een gespecificeerde temperatuur. Daarna worden de monsters gewogen en wordt de durometer getest. Het type materiaal wordt vervolgens afgeleid op basis van veranderingen in gewicht en hardheid.
Voorbeeld: onderdompeling in motorolie van 100°C gedurende 24 uur.
Minimale veranderingen: NBR (nitrilbutadieenrubber), FKM (fluorkoolstofrubber) en CR (chloorpreenrubber) vertonen minimale veranderingen in massa en hardheid.
Significante veranderingen: NR (natuurrubber), EPDM (ethyleenpropyleendieenmonomeerrubber) en SBR (styreen-butadieenrubber) vertonen massatoenames van meer dan 100%, aanzienlijke veranderingen in de hardheid en aanzienlijke volume-expansie.
Na het testen van de media kunnen we thermische leeftijdstesten testen om te bepalen welke materialen in het product zitten.
Deze test projecteert materiaalgedrag op lange termijn door middel van gecontroleerde thermische oxidatie.
Monsters van het eindproduct worden gedurende een bepaalde tijd bij verhoogde temperaturen in een rijpingskamer verouderd. Na veroudering worden de monsters beoordeeld op veranderingen. De test kan in fasen worden uitgevoerd, waarbij de temperatuur geleidelijk wordt verhoogd.
Voorbeeld:
150°C: CR (chloorpreenrubber), NR (natuurrubber) en SBR (styreen-butadieenrubber) worden bros. NBR (nitrilbutadieenrubber) en EPDM (ethyleenpropyleendieenmonomeerrubber) behouden enige elasticiteit.
180°C: Standaard NBR wordt bros.
230°C: HNBR (gehydrogeneerde nitril-butadieenrubber) wordt bros, terwijl FKM (fluorkoolstofrubber) en siliconenrubber de elasticiteit behouden.
Als we de verandering van het materiaal vergelijken met de hitte, helpt de ontvlambaarheid de klasse van polymeer te bepalen.
Het observeren van de verbrandingseigenschappen levert aanwijzingen op over de rubbersamenstelling.
Een klein monster wordt in de open lucht verbrand en het gedrag ervan wordt nauwlettend geobserveerd.
Observaties:
Zelfdovende materialen: FKM (fluorkoolstofrubber) en CR (chloorpreenrubber) hebben de neiging zelfdovend te zijn zodra de ontstekingsbron is verwijderd. Als ze toch branden, is de vlam doorgaans kleiner dan die van NR (natuurrubber) of EPDM (ethyleenpropyleendieenmonomeerrubber).
Gedetailleerd onderzoek: Zorgvuldige observatie van de brandtoestand, vlamkleur en geur kan de analyse verder verfijnen. NBR/PVC-mengsels kunnen bijvoorbeeld sputterende vlammen vertonen (alsof er water aanwezig is), zichzelf doven na verwijdering van de ontstekingsbron en een dichte rook met een zure geur produceren.
Opmerking: Halogeenvrije vlamvertragers kunnen ook zelfdovend gedrag veroorzaken. Voor definitieve identificatie kunnen aanvullende tests nodig zijn.
Zodra de ontvlambaarheidsclassificatie is ingesteld, gaan we de dichtheid van het rubber bepalen met dichtheidstests.
Deze test is een betrouwbare manier om materialen op gewicht te classificeren.
Er wordt gebruik gemaakt van een elektronische weegschaal of analytische balans tot op 0,01 gram nauwkeurig. Een beker water en een fijn haarachtig draadje zijn ook nodig.
Begeleiding:
Hoge dichtheid: FKM (Fluorocarbon Rubber) heeft doorgaans de hoogste dichtheid, hoger dan 1,8. CR (Chloropreenrubber) heeft vaak een dichtheid boven de 1,3. Materialen met een hoge dichtheid kunnen deze materiaalklasse sterk ondersteunen als deze polymeren.
We kunnen ook veel afleiden uit de glasovergangstemperaturen. Laten we het hebben over de bepaling van de glasovergang door het rubber bloot te stellen aan koude temperaturen.
Deze test kan de glasovergang van materiaal detecteren en welke materialen deze bevatten.
Monsters worden ondergedompeld in een geschikte omgeving met lage temperatuur, gecreëerd met behulp van droogijs en alcohol. Na 2-5 minuten weken worden de hardheid en flexibiliteit van de monsters beoordeeld bij de geselecteerde temperatuur.
Voorbeeld:
-40°C: In vergelijking met siliconenrubber en FKM (fluorkoolstofrubber) blijft siliconenrubber relatief zacht, terwijl beide een goede weerstand tegen hoge temperaturen en olie vertonen. Eigenschappen bij lage temperaturen kunnen de aard van het polymeer verder verduidelijken.
Bij materiaaleigenschap is het belangrijk om de eigenschappen te bepalen. Hier is een samenvatting van het begrijpen van rubber met hardheidstesters en lage en hoge temperaturen.
Elke analyse is nuttig om inzicht te krijgen in rubbermaterialen. Deze kennis bevestigt dat het productontwerp behouden is gebleven.
Alle tests zijn van cruciaal belang voor het juiste ontwerp van elektrische kabels. Veilige, betrouwbare kwaliteit kan worden gemeten door middel van kwaliteitstesten.
